homepage
line

#ilovemyhappyfamily

#ilovemyhappyfamiliy

 

De afgelopen zomervakantie ligt u, beste lezer, vast nog vers in het geheugen. Hopelijk gevuld met mooie herinneringen, zoals de ondergaande zon zien zakken onder het genot van een wijntje en goed gezelschap. De potjes pingpong, wedstrijdjes badminton en dan met z'n allen op zoek naar de shuttle, die steevast boven in de boom terechtgekomen is.

Geweldig genoten

Saamhorig gegniffel als de buurman zijn superdeluxe barbecue niet in de fik krijgt. Bommetjes in het zwembad. Rustig wakker worden met een krantje en een croissantje, geen gerinkel van telefoons (bij wijze van spreken dan, ik heb al heel lang geen gerinkel meer gehoord, wél irritante tones en tunes), geen gebliep van spelcomputers en geen geping van binnenkomende mail. Als ik al die blije facebook- en instaposts mag geloven, heeft iedereen echt ge-wel-dig genoten. En huis, kantoor, studio of werkplaats absoluut niet gemist.

Of toch niet?

Maar ja, ik ben notaris. Ik geloof er helemaal niks van. Mijn beroepsgroep zet zich na elke vakantie schrap om de explosief stijgende echtscheidingsaanvragen aan te kunnen. Ondanks dat de reisbranche de bekende obstakels wegneemt, vliegen is bijna goedkoper dan rijden en de ingerichte tent staat al kant-en-klaar op de bestemming, de plotselinge verandering van omgeving en ritme haalt niet het beste in ons naar boven. Mensen, die thuis op huishoudelijk gebied maar beperkt hun steentje bijdragen vanwege werk en vergaderingen enzovoort, rennen nu niet ineens opgewekt met de afwasteil en de vette resten van de barbecue naar het washok toe. De kinderen ook niet. Gewoon maar laten vallen is in een beperkte, zanderige ruimte kennelijk nog veel verleidelijker dan in een opgeruimd huis. Daar blijken andere mensen binnen het reisgezelschap toch weer minder goed tegen te kunnen dan ze zelf dachten. Het gezeur om een schermpje gaat onverminderd door, ook al is er een zwembad, een tafeltennistafel, een voetbalveld, mountainbikeparcours, whatever... Fortnite en Minecraft vieren geen vakantie. En al snel schallen de bekende oeh's en ah's van ogenschijnlijk geestelijk beperkte maar intussen steenrijke vloggers over de camping. Met een aanzuigende werking op de belendende kinderschare. Zucht.

Het komt goed

Ik chargeer natuurlijk weer heerlijk. U kent me inmiddels. Gelukkig duurt het meestal maar een paar dagen voor de vakantie weer vergeten is en iedereen weer in het patroon zit. Wég huwelijkscrisis. Wat overblijft zijn louter sweet memories aan dat gezellige brocantemarktje, dat enige terrasje, die heerlijke vissoep en engeltjes van kinderen, die zich zo fantastisch vermaakt hebben in de buitenlucht. Daar hoeven we alleen maar onze tijdlijn voor te openen... In sommige gevallen bewijzen die paar netelige weken hun nut op een andere manier. En gaat het de andere kant uit. Eindelijk de rust, ruimte en redelijkheid om open en eerlijk met elkaar over de toekomst te praten. Die misschien uitwijst dat aan 'samen' een eind is gekomen. In dat geval hoop ik dat de romantiek van de plek bijdraagt aan een harmonieuze oplossing. Niet zelden ligt die eenvoudigweg in thuiskomen.

 

 

 

 

 

 

mr. H.J. Jacobs (Rik)
r.jacobs@zaannotarissen.nl