homepage
line

Tegelwijsheid

 

Ik hoor het mijn moeder nog zeggen, van ruilen komt huilen. Toen ging het nog over knikkers en begreep zij niet dat een glazen stuiter gevoelsmatig een stuk minder waard was dan zo'n kalkedot met een fijn laagje zilver. Een slimmerik buitte de ijdelheid van kleine Rik keihard uit. In plaats van de ogen van mijn vriendjes uit te steken met mijn glimmer, werd ik de risée van de buurt. Het bleken vijfjes voor tweetjes. Les geleerd.

 

Om bij rollend vertier te blijven, mam had nog een stokpaardje. Het gaat om het spel, niet om de knikkers. Van ongekende wijsheid, menig ouder placht het kinderverdriet na verlies hiermee te sussen. Ook toen kleine Rik werd afgetroefd door een slechterik. En weer. En weer. Het ging duidelijk wél om de knikkers want de kleine dommerik kon ab-so-luut de schoonheid van het kuiltje niet waarderen toen de uitkomst een lege knikkerzak opleverde. Belangrijke levensles.

 

De jeugd van tegenwoordig knikkert niet. Als ik op teveel animositeit van ons nageslacht reageer met 'Zeg, ik heb niet met je geknikkerd!' levert dat het tegenovergestelde van het beoogde op. Ze hebben geen idee dat dit een vriendelijk doch dringend verzoek om respect voor mij, ouder en wijzer, betreft. Ten minste, dat leid ik af aan de rollende ogen, diepe zuchten en slaande deuren.

 

De opgeheven vinger van vorige generaties heeft nog meer parels in petto. Geld maakt niet gelukkig, bijvoorbeeld. Het mantra van de comfortabelen. Niet rijk, maar zeker niet arm. En dus geen idee hoe ongelukkig je kunt worden van het hebben van geen geld. Wie de term 'arm maar gelukkig' bezigt, vertelt vooral dat de armoede nog niet het dagelijks dieet geraakt heeft. En inderdaad, dat is een goede reden om gelukkig te zijn.

 

Ik kan een compleet badhuis vullen met tegeltjes waarop geld en bezit de boventoon voeren, maar de ondertoon dit als volslagen onbelangrijk bestempelt. Jarenlange ervaring hebben mij, in wezen meer humanist dan materialist, echter geleerd dat geld en bezit wel degelijk de smaak van het levenselixir beïnvloeden. Ander onmisbaar ingrediënt is respect, humor bepaalt de bite. Notaris' recept. Een voorbeeld.

Ik wou dat ik rijk was en niet zo knap, gepikt citaat waarmee ik menig ongemakkelijk verlopende conversatie met leden van de andere kunne vlot heb getrokken. De betrekkelijkheid werd mij duidelijk nadat een welgemikte trap van een paard mijn gezicht voor langere tijd in de steigers zette. Letterlijk. Dat nam niet weg dat ik al slissend een spetterende (helaas ook weer letterlijk) conférence opvoerde over het gebeuren. Want humor relativeert. Slijpt de scherpe randen van verdriet en pijn. Ontegenzeggelijk heeft het verleden butsen achtergelaten. Binnen families, in echtelijke relaties of tijdens zakelijke verbanden. Ook op breed-maatschappelijk vlak zien we discussies oplaaien tussen mensen die het in de kern met elkaar eens zijn.

Vaak blijken de belangen niet tegenstrijdig. Willen we allemaal hetzelfde. Wederzijds respect. Niet arm maar wel gelukkig zijn. Een dagelijke portie humor. Want, een dag niet gelachen is een dag niet geleefd. Tegeltje.

 

Hartelijke groet,

 

 

 

 

 

 

Mr. Jacobs MfN VMN
r.jacobs@zaannotarissen.nl